Taylan

Turkey

Sen Partizansın!

Haydi öp bu ülkeyi, öp ki ayaklansın kent bıkkınla­rı! Bir aşk ki senden gayrı yürek taşıyamaz; derin ırmakla­rın buzlu gecelerinde kim cüret­karca atılır kollarına sevgilinin! Sen partizan, sabaha yakın sa­atlerde didişgen özgürlük rüz­garı, inat ve sabırsın!

Bir ülke ki çılgın sevişmeleri­ne çağırır sesini! İhanet, zul­mün bacak arasından fırlarken senfonin duyulur kıyı kentler­den! Tunçtan bir duruştasın, gözlerimiz kamaşıyor! Buğday­da göz, güneşte söz'dür çatış­maların! Korku ne ki sana, ço­ban yıldızına oturmaktır ölüm! Işıklı kent gecelerinin asfalt yol­ları ayak seslerine hasret, kurtarılmaya hasret kaldırımlar, ve kurtarılmaya kekik tarlaları!

Hey partizan aşkın ilk demi İbrahımce söylendi! Partizanca yaşandı dün! Yarın ellerinde büyüsün partizanca! Pusulagı şahin gibi keskin gö­zün gezden geçerek giden ad­resine! Kınalı keklikler seker kayalarda, müjdeler verir kızıl gelincikler içindeki kızlara! Tüfek çatığı zula yerlerinde söyleyişini dinler palamut yaprakları; irkilir çınar, kayın, meşe! Defne yaprakları şaşar inancına! Kol kanat gerer efe bakışları, laz ta­kaları, isyana durur, kürt inadı düşlerine vurulur!

Sen partizansın! Bambaşka bir çizgidir tuvaldaki duruşun! Sana aşklanmamak, hayattan bıkmaktır, zevksiz bir ömürdür; serüvensiz, heyecansız!

Bilirsin bent de dayanmaz se­nin bu coşkun sellerine, taşlar bile gerilladır sıcak iklimlerinde, öpüşlerin, dayanılmaz kahra­manlıklardır, barut kokar ellerin yarin saçlarını okşarken!

Hey partizan sen aşkı iyi bi­lirsin, ateş ellerinde yüreklere değersin! Karşı konulmaz bir sevgilisin! Bilirsin yedi renkten nasıl kızıllar düşer payıma! Özgürleşirken acır sırtına sapla­nan kurşun! Nasıl kök'lerine inersin İbrahim'in, ağlamazsın! Sana hayran, kavgana aşk şiiri geçe yağmurları!

Üşüme geliyoruz koynuna; aşkın partizancasını yaşama­ya! Hey partizan duyuyor mu­sun? Haydi öp bu ülkeyi, öp ki ayaklansın kent bıkkınları!